
بگو که دوسم داری ......
چشمانش پر از اشک بود به من نگاه کرد و گفت : فقط امروز برای
مدت زیادی از برم میروی بگو که دوست دارم به چشمانش خیره
شدم قطرههای اشک را از چشمانش زدودم و بر لبانش بوسه ای زدم
اما نگفتم که دوسش دارم .
روزی که به سوی او رفتم آنقدر خوشحال شد که خود را به آغوش من
انداخت و سرش را بر روی سینه ام فشرد و گفت امروز بگو دوسم داری
دستهای سفید و بلندش را گرفتم اما باز نگفتم که دوسش دارم . ماهها گذشت
در بستر بیماری افتاد با چند شاخه گل میخک سرخ به دیدارش رفتم کنار بالینش
نشستم او را نگاه کردم به من گفت : بگو که دوسم داری میترسم که دیگر
هیچ وقت این کلمه را از دهانت نشنوم اما باز بوسه ای بر لبانش زدم و
رفتم . وقتی که آن روز به بالینش رفتم روی صورتش پارچه ای سفید بود
وحشت زده وحیران پارچه را کنار زدم تازه فهمیدم چقدر دوسش دارم فریاد زدم :
به خدا دوست دارم اما ....
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید