به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خدا صحبت کنم.
به خدا گفتم:
آیا می توانی دلیلی برای ادامه زندگی برایم بیاوری؟

روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیز را رها کنم. شغلم را،
دوستانم را، زندگی ام را !
به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خدا صحبت کنم.
به خدا گفتم:
آیا می توانی دلیلی برای ادامه زندگی برایم بیاوری؟
و جواب او مرا شگفت زده کرد .
او گفت : آیا درخت سرخس و بامبو را می بینی؟
پاسخ دادم : بلی .
فرمود: هنگامی که درخت بامبو و سرخس راآفریدم، به خوبی ازآنها مراقبت نمودم.
به آنها نور و غذای کافی دادم. دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک
برآورد و تمام زمین را فرا گرفت اما از بامبو خبری نبود. من از او قطع
امید نکردم. در دومین سال سرخسها بیشتر رشد کردند و زیبایی خیره
کننده ای به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبوها خبری نبود .
من بامبوها را رها نکردم. در سالهای سوم و چهارم نیز بامبوها
رشد نکردند. اما من باز از آنها قطع امید نکردم. در سال پنجم
جوانه کوچکی از بامبو نمایان شد. در مقایسه با سرخس کوچک و
کوتاه بود اما با گذشت ۶ ماه ارتفاع آن به بیش از ۱۰۰ فوت رسید.
۵ سال طول کشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه کافی قوی شوند..
ریشه هایی که بامبو را قوی می ساختند و آنچه را برای زندگی
به آن نیاز داشت را فراهم می کرد .
خداوند در ادامه فرمود: آیا می دانی در تمامی این سالها که
تو درگیر مبارزه با سختیها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت
را مستحکم می ساختی. من در تمامی این مدت تو را رها نکردم
همانگونه که بامبوها را رها نکردم .
هرگز خودت را با دیگران مقایسه نکن. بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند
اما هر دو به زیبایی جنگل کمک می کنن. زمان تو نیز فرا خواهد رسید
تو نیز رشد می کنی و قد می کشی!
از او پرسیدم : من چقدر قد می کشم.
در پاسخ از من پرسید: بامبو چقدر رشد می کند؟
جواب دادم: هر چقدر که بتواند.
گفت: تو نیز باید رشد کنی و قد بکشی،
هر اندازه که بتوانی ....
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید