
يكى ، در پيش بزرگى از فقر خود شكايت میکرد و سخت میناليد . گفت:
يكى، در پيش بزرگى از فقر خود شكايت میكرد و سخت میناليد. گفت:
«خواهى كه ده هزار درهم داشته باشى و چشم نداشته باشى؟ »
گفت : «البته كه نه. دو چشم خود را با همه دنيا عوض نمیكنم . »
گفت : «عقلت را با ده هزار درهم، معاوضه میكنى؟ »
گفت : «نه »
گفت: «گوش و دست و پاى خود را چطور؟ »
گفت: «هرگز » .
گفت : «پس هم اكنون خداوند، صدها هزار درهم در دامان تو گذاشته است. باز شكايت دارى و گله میكنى؟!
بلكه تو حاضر نخواهى بود كه حال خويش را با حال بسيارى از مردمان عوض كنى و خود را
خوشتر و خوشبختتر از بسيارى از انسانهاى اطراف خود میبينى.
پس آنچه تو را دادهاند، بسى بيشتر از آن است كه ديگران را دادهاند و تو هنوز
شكر اين همه را به جاى نياورده، خواهان نعمت بيشترى هستى ! »
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید