
" قبل از هر چیز از همه ی دوستان ممنون
که ما رو تنها نگذاشتن
این متن خیلی قشنگ تقدیم به همه عزیزان "
خاطرات دو دوست قدیمی .......
دو دوست قدیمی در حال عبور از بیابانی بودند. در حین سفر این دو سر موضوع
کوچکی بحث میکنند و کار به جایی میرسد که یکی کنترل خشم خودش را از
دست میدهد و سیلی محکمی به صورت دیگری میزند.
دوست دوم که از شدت ضربه و درد سیلی شوکه شده بود بدون اینکه
حرفی بزند روی شنهای بیابان نوشت :
" امروز بهترین دوست زندگیم سیلی محکمی به صورتم زد . "
آنها به راه خود ادامه دادند تا اینکه به دریاچه ای رسیدند. تصمیم گرفتند در آب
کمی شنا کنند تا هم از حرارت و گرمای کویر خلاص شوند و هم اتفاق
پیش آمده را فراموش کنند.
همچنانکه مشغول شنا بودند ناگهان همان دوستی که سیلی خورده بود حس کرد
گرفتار باتلاق شده و گل و لای وی را به سمت پایین میکشد.
شروع به داد و فریاد کرد و خلاصه دوستش وی را با هزار زحمت از آن
مخمصه نجات داد.
مرد که خود را از مرگ حتمی نجات یافته دید، فوری مشغول شد و روی
سنگ کنار آب به زحمت حک کرد:
" امروز بهترین دوست زندگیم مرا از مرگ قطعی نجات داد. "
دوستی که او را نجات داده بود وقتی حرارت و
تلاش وی را برای حک کردن این مطلب دید با شگفتی پرسید:
" وقتی به تو سیلی زدم روی شن نوشتی و حال که تو را نجات دادم
روی سنگ حک میکنی ؟ "
مرد پاسخ داد:
" وقتی دوستی تو را آزار میدهد آن را روی شن بنویس تا با وزش نسیم
بخشش و عفو آرام و آهسته از قلبت پاک شود. ولی وقتی کسی در حق تو کار خوبی انجام
داد، باید آنرا در سنگ حک کنی تا هیچ چیز قادر به محو کردن آن نباشد و همیشه خود را
مدیون لطف وی بدانی " .
نتیجه اخلاقی :
یاد بگیریم آسیبها و رنجشها را در شن بنویسیم تا فراموش شود و خوبی و لطف
دیگران را در سنگ حک کنیم تا هیچ گاه فراموش نشود .
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید